Vize başvurusu nasıl yapılır?

Başvuru sürecinin ilk kararı zaten verilmiş durumda. Vize Kodu m.5, başvurunun ana varış ülkesine yapılacağını söylüyor: birden çok Schengen ülkesine gidecekseniz en uzun kalacağınız ülke, süreler eşitse ilk gireceğiniz ülke.

"Randevusu daha erken açılıyor" diye başka bir ülkeye başvurmak, süreci hızlandıran bir taktik değil; başlı başına bir red sebebi. Üstelik reddedilen başvurunun harcı iade edilmiyor, yani denemenin bedeli sadece zaman değil.

İkinci kararı da Vize Kodu veriyor: m.6, başvurunun ikametgâhınızın bağlı olduğu temsilciliğe yapılacağını söylüyor. Buradaki tuzak, cevabın ülkeye göre değişmesi.

Yetki alanlarını konsoloslukların kendi sayfalarından derlediğimizde 81 ilin 81 tanesinde yetkili konsolosluğun ülkeden ülkeye değiştiğini gördük. Şehrinizde bir konsolosluk olması, sizin dosyanıza bakacağı anlamına gelmiyor.

Yetki alanı listesini birincil kaynaktan doğrulayamadığımız ülkelerde bu sitede bir eşleme yayımlanmıyor. "Liste yayımlanmamış" ile "kısıt yok" aynı şey değil; ikisini karıştırmak kullanıcıyı yanlış merkeze gönderir.

Çoğu ülke evrak kabulünü ve biyometrik veri alımını bir başvuru merkezine devretmiş durumda. Merkez dosyayı alır, iletir ve pasaportu geri verir — kararı vermez. Bu ayrım, merkezlerin ücret listelerini okurken akılda tutulması gereken tek şey: satılan hiçbir hizmet dosyanın sonucunu etkilemiyor.

Randevunun nasıl alındığı kuruma göre değişiyor. Kurumların kendi yayımladığı bilgilere göre:

• AS Visa: Randevu modeli doğrulanmadı · Macaristan, Slovenya
• BLS International: Talep üzerine randevu tahsisi · İspanya, Slovakya
• iDATA: Sıraya yazılamaz, açılış takip edilir · Almanya, İtalya
• Kosmos Vize: Randevu modeli doğrulanmadı · Yunanistan
• VFS Global: Otomatik bekleme listesi var · Avusturya, Belçika, Bulgaristan, Çekya, Danimarka, Estonya, Finlandiya, Fransa, Hırvatistan, Hollanda, İngiltere, İsveç, İsviçre, İzlanda, Letonya, Lihtenştayn, Litvanya, Lüksemburg, Malta, Norveç, Polonya, Slovakya, Slovenya

Bekleme listesi olmayan bir kurumda tek yol, randevu takviminin açılıp açılmadığını düzenli kontrol etmek. Bu sitede "randevu bulma" hizmeti satılmıyor ve satan üçüncü taraflara yönlendirilmiyorsunuz.

Ödeme iki ayrı cepten çıkıyor: konsolosluk harcı ve başvuru merkezinin hizmet bedeli. Harç mevzuatla belli: 12 yaş üstü 90 avro, 6–12 yaş 45 avro, 6 yaş altı ücretsiz. Hizmet bedelinin bir kısmı zorunlu — başvuru yapabilmek için ödemek zorundasınız ve seçme şansınız yok. Geri kalanı opsiyonel ve hiçbiri sonucu etkilemiyor.

Bu iki kalemi tek listede göstermek farkı görünmez kılıyor. Aşağıdaki araç ikisini ayrı tutuyor: zorunlu satırların kutucuğu işaretli ve pasif, yani kaldıramıyorsunuz; opsiyonel satırlar varsayılan olarak kapalı, yani hiçbirini istemek zorunda değilsiniz.

Vize Kodu m.23, kabul edilebilir bulunan bir başvuru hakkındaki kararın kural olarak 15 takvim günü içinde verileceğini söylüyor; münferit hâllerde bu süre 45 güne kadar uzatılabiliyor.

Başvurunun ne zaman yapılabileceği de kuralda: m.9, başvurunun seyahatten en erken 6 ay önce ve en geç 15 gün kala yapılabileceğini söylüyor. Bu pencere, randevu bulmakta zorlanılan dönemlerde planlamanın tek sabit noktası.

Planlama yaparken tek güvenli yaklaşım, randevu tarihinden itibaren değil randevu bulabildiğiniz tarihten itibaren saymak: pek çok merkezde bekleyişin büyük kısmı karar sürecinde değil, randevuya erişimde geçiyor.

Bu sitede genel bir Schengen evrak listesi yayımlanmıyor. Sebebi basit: liste ülkeye, vize tipine ve başvuru sahibinin durumuna göre değişiyor ve eksik evrak somut bir red sebebi. İnternette dolaşan "standart Schengen evrakları" listeleri çoğunlukla bir ülkenin listesinin kopyası ve hangi ülkeye ait olduğu yazmıyor.

Doğru adres, başvuracağınız ülkenin konsolosluğunun ya da o ülkenin çalıştığı başvuru merkezinin kendi yayımladığı liste. Ülke sayfalarımızda hangi kurumun hangi ülkeye baktığı yazılı; listeyi oradan doğrulayabilirsiniz.